ژړا                       

عقل به يې راشي،لږ به زړه کې ورته ځای وبښي

يو ورځ به وي چې لېونۍ به لېونی وبښي

بايد بې سوچه ورته سملاسي زړګی وبښي

څوک چې د چالپاره کاڼي ته تندی وبښي

نړۍ دې ماته نه څه زور او نه ماڼۍ وبښي

ځانته دې ستا ليدو ته ياره لاسرسی وبښي

    تامې د مړ ارمان پر مړينې ټول خبر کړل مګر!

دادې ونه ويل چې ځه ارمان دې خدای وبښي