نوى غزل
زما دې سوال،عذر زارۍ له منځه لاړشي
ستا ارزښت دې د خولګۍ له منځه لاړشي
يادې ټول خلک کامياب شي خپل ارمان کې
يادې نور ټوله نړۍ له منځه لاړشي
+ نوشته شده در 2010/5/20 ساعت 15:18 توسط ارشادرغاند
|
رغانداو نړۍ
نړۍ!رېښتياوايه ،وضعيت دې درته څنګه ښکاري؟
نړۍ!رېښتياوايه چې نور په ختميدو نه ارزې؟
نړۍ!ښکلا،خلک،الفت دې درته څنګه ښکاري؟
نړۍ!له دې ژونده پوره په ورانيدو نه ارزې؟
......
+ نوشته شده در 2010/5/19 ساعت 7:35 توسط ارشادرغاند
|
تازه بيتونه
عقل به يې راشي،لږ به زړه کې ورته ځای وبښي
يو ورځ به وي چې لېونۍ به لېونی وبښي
بايد بې سوچه ورته سملاسي زړګی وبښي
څوک چې د چالپاره کاڼي ته تندی وبښي
نړۍ دې ماته نه څه زور او نه ماڼۍ وبښي
ځانته دې ستا ليدو ته ياره لاسرسی وبښي
تامې د مړ ارمان پر مړينې ټول خبر کړل مګر!
دادې ونه ويل چې ځه ارمان دې خدای وبښي
+ نوشته شده در 2010/5/10 ساعت 9:30 توسط ارشادرغاند
|
نوي بيتونه
ته نه وې ياره د هيچاپام کې مې ځای ونه شو
پرون ستاچم کې مې په کاڼو هرکلی ونه شو
په دې نړۍ کې چاله خپله بخته ونه ژړل؟
په دې نړۍ کې له کوم چاسره زياتی ونه شو؟
نور به زړګی په هېڅ ارمان پورې ونه تړمه
چې عشق هم مات کړم او په دې کې مې بری ونه شو
راسره مخه ډېر وخت وروسته کبرجنه شوله
بښنه يې وغوښتله،داعجيبه شی ونه شو؟
+ نوشته شده در 2010/5/6 ساعت 16:46 توسط ارشادرغاند
|
د گلالی امرخیل گلالی غزل
جلال امرخېل
د تنهايۍ غمونه هېر دي ، اوس مې ساعت تېر دی
ښار کې د کلي خلک ډېر دي ، اوس مې ساعت تېر دی
ښار کې د کلي خلک ډېر دي ، اوس مې ساعت تېر دی
د زړه داغونه مې کوشېر دي ، اوس مې ساعت تېر دی
+ نوشته شده در 2010/4/24 ساعت 13:56 توسط ارشادرغاند
|