ژړا                       

د چايار نه  شوم،د چاغېږه کې مې شپه ونه کړه

ماله دې ژونده ذره هم استفاده ونه کړه

ستا کوم ويل و چې ما واوريده،ما ښه ونه کړه؟

زما کومه هيله وه چې تا يې مخکې نه ونه کړه؟

ما د هر ښکلي مخ پخپل غزل کې وستايه خو!

يوې يې هم د دې غزلو زمزمه ونه کړه

زه د نړۍ د خلکو دې باندې ښه نه راځم چې

مامينه وکړه،مامرګ ونکړ،جګړه ونه کړه

ما جانان مفت غوښت،سوال مې بد ګڼه چې پاتې راغلم

د زړه سودا کې مې هم چاته واسطه ونه کړه